Strona główna » Wiadomości » Omówienia orzeczeń » SA: pismo dot. rozszerzenia powództwa nie doręcza się bezpośrednio pełnomocnikowi przeciwnika

SA: pismo dot. rozszerzenia powództwa nie doręcza się bezpośrednio pełnomocnikowi przeciwnika

03.01.18

Odpis pisma procesowego pełnomocnika powoda zawierający rozszerzenie powództwa nie podlega bezpośredniemu doręczeniu pełnomocnikowi pozwanego - wskazał Sąd Apelacyjny w Poznaniu.

articleImage: SA: pismo dot. rozszerzenia powództwa nie doręcza się bezpośrednio pełnomocnikowi przeciwnika fot. Thinkstock

W toku rozpoznawania apelacji pozwanego od wyroku SO analizowane było to, w jaki sposób należy doręczać pismo zawierające rozszerzenie powództwa, jeśli obie strony sporu są reprezentowane przez zawodowych pełnomocników. Pytanie dotyczyło tego, czy pismo to podlega doręczeniu bezpośrednio przez pełnomocników „między sobą”, czy też odpis takiego pisma należy przesłać do sądu. Kwestia ta miała znaczenie dla oceny jaką wysokość żądania skutecznie zgłosił w procesie powód.

Pogląd pozwanego

Pozwany w apelacji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie SO orzekł ponad żądanie pozwu, skoro uwzględnił roszczenie powoda po dokonaniu rozszerzeniu pozwu, choć jego zdaniem było to niedopuszczalne. W jego ocenie, pismo powoda z 16.02.2016 r., w którym powód sprecyzował swoje żądanie, stanowiło rozszerzenie powództwa. Dokument ten został doręczony bezpośrednio pełnomocnikowi pozwanego. Było to działanie wadliwe, skoro pełnomocnik powoda powinien był przesłać odpis tego pisma do sądu, by to sąd mógł zweryfikować treść pisma. SO nie powinien był oceniać żądania w zakresie, w którym powództwo zostało rozszerzone już w toku procesu.

Bezpośrednie doręczenia dla pełnomocników

Art. 132 § 1 ustawy z 17.11.1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1822) – dalej k.p.c.– wskazuje, że zawodowi pełnomocnicy stron doręczają sobie nawzajem bezpośrednio odpisy pism procesowych z załącznikami. W treści pisma procesowego wniesionego do sądu zamieszcza się oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą. Pisma, niezawierające powyższego oświadczenia, podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku. Reguła ta doznaje jednak wyjątków, co wynika z art. 132 § 1(1) k.p.c.

Nieistotny błąd

SA oddalił apelację pozwanego, uznając że choć doręczenie pisma powoda nastąpiło nie w pełni prawidłowo, to jednak okoliczność ta nie wpłynęła na zmianę wyroku.

Pogląd SN

SA zauważył, że zmiana wysokości wierzytelności dochodzonej w sprawie stanowiła zmianę powództwa. Oznacza to, że należało stosować się do uchwały SN z 21.01.2016 r., III CZP 95/15, LEX nr 2396211, zgodnie z którą odpis pisma procesowego zawierający rozszerzenie powództwa nie podlega doręczeniu na podstawie art. 132 § 1 k.p.c. Zatem, tego rodzaju pismo należy składać z odpisem dla strony przeciwnej i podlega ono doręczeniu przez sąd. Nie powinno być ono doręczane przez jednego pełnomocnika drugiemu pełnomocnikowi.

Sporne pismo

SA wskazał, że pismo procesowe pełnomocnika powoda z 16.02.2016 r. zostało doręczone bezpośrednio pełnomocnikowi pozwanego. Nadto pełnomocnik powoda przesłał egzemplarz pisma do sądu wraz z potwierdzeniem doręczenia jego odpisu pełnomocnikowi pozwanego, a jednocześnie dołączył on także odpis pisma dla pozwanego. Oznacza to, że pełnomocnik powoda spełnił wymóg proceduralny wynikający z art. 128 k.p.c. Przepis ten nakłada na strony obowiązek doręczania pism sądowych wraz z odpisami dla innych stron procesu. Przewodnicząca w SO nie zarządziła zwrotu pisma z 16.02.2016 r.

Zdaniem SA, bezpośrednie przesłanie pisma do pełnomocnika pozwanego stanowiło uchybienie proceduralne, ale nie miało ono wpływu na wynik procesu.

Cel: szybszy proces

Sposób doręczania pism nawzajem przez pełnomocników, przewidziany w art. 132 k.p.c. ma na celu przyspieszenie rozpoznania sprawy. Regulacja ta nie ma zaś za zadanie piętrzyć przed pełnomocnikami stron oderwanych od tego celu wymagań proceduralnych.

Możliwa reakcja

SA podał, że strona nie może ponieść ujemnych konsekwencji naruszenia art. 132 k.p.c., jeśli jej przeciwnik ma możliwość zapoznania się z odpisem pisma. Tak stało się w niniejszej sprawie, gdyż pełnomocnik pozwanej zapoznał się z nadesłanym pismem i miał możliwość złożenia odpowiedzi na nie. Pełnomocnik pozwanej nie podjął jednak nawet próby udowodnienia, że wadliwe doręczenie pisma uniemożliwiło mu podjęcie obrony przed stanowiskiem powoda.

Źródło: Wyrok SA w Poznaniu z 12.10.2017 r., I ACa 397/17, LEX nr 2396211.

Skomentowano 0 razy
Średnia ocena artykułu (oddanych głosów: 0)

 
ZOBACZ TAKŻE

Zapisz się na newsletter
zaastepstwo.pl
NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE