Strona główna » Wiadomości » Omówienia orzeczeń » SA: wezwanie do mediowania przed procesem nie stanowi zapisu na sąd polubowny

SA: wezwanie do mediowania przed procesem nie stanowi zapisu na sąd polubowny

24.08.17

Jeśli strony zawrą w umowie postanowienie, że będą starały się rozwiązywać spory polubownie, to nie oznacza to, że poddały one wszelkie sytuacje konfliktowe pod rozstrzygnięcie sądów polubownych - wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku.

articleImage: SA: wezwanie do mediowania przed procesem nie stanowi zapisu na sąd polubowny fot. Thinkstock

Strona powodowa domagała się od pozwanej zapłaty kwoty ponad pół miliona złotych tytułem ceny za dostarczony towar. Strona pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty (sąd okręgowy wydał nakaz zapłaty uwzględniający żądanie pozwu w całości) złożyła m.in. wniosek o odrzucenie pozwu. Pozwana powyższy wniosek argumentowała tym, iż z umowy łączącej strony wynika zapis na sąd polubowny. Po rozpoznaniu sprawy sąd okręgowy wydał wyrok korzystny dla strony powodowej. Pozwana wniosła apelację od tego orzeczenia i ponowiła w nim wniosek o odrzucenie pozwu. Sąd odwoławczy oddalając jej apelację, wskazał jednocześnie, że żądanie odrzucenia pozwu było pozbawione podstaw.

Regulacje prawne

Na podstawie art. 1161 § 1 k.p.c. poddanie sporu pod rozstrzygnięcie sądu polubownego wymaga umowy stron, w której należy wskazać przedmiot sporu lub stosunek prawny, z którego spór wyniknął lub może wyniknąć (zapis na sąd polubowny). Z kolei w myśl art. 1165 § 1 k.p.c. w razie wniesienia do sądu sprawy dotyczącej sporu objętego zapisem na sąd polubowny, sąd odrzuca pozew lub wniosek o wszczęcie postępowania nieprocesowego, jeżeli pozwany albo uczestnik postępowania nieprocesowego podniósł zarzut zapisu na sąd polubowny przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy.


Klauzula zapisana w umowie

Sąd apelacyjny na wstępie swoich rozważań wskazał, iż pozwana nie mogła skutecznie domagać się odrzucenia pozwu, powołując się na istnienie zapisu na sąd polubowny. Sąd odwoławczy podkreślił, że w umowie łączącej strony wskazano, że "wszelkie spory mogące wyniknąć przy realizacji niniejszej umowy Strony będą się starać rozwiązywać polubownie". Sąd odwoławczy zaznaczył, że tego rodzaju postanowienie umowne nie może być uznane za klauzulę wyłączającą dopuszczalność badania sprawy przez sąd powszechny. Tym bardziej, że strony w umowie zastrzegły, iż gdyby polubowne rozwiązanie sporu nie było możliwe, to sprawę rozstrzygnie właśnie sąd powszechny. W umowie nie znalazła się natomiast tzw. klauzula kompromisorska, czyli postanowienie oddające spór stron pod rozstrzygnięcie sądu polubownego.

Wezwanie do mediacji

Oceniając zapisy umowy stron, sąd apelacyjny doszedł do wniosku, że nie wynika z niego, aby kontrahenci poddali wszelkie spory do rozstrzygnięcia sądowi polubownemu. Sąd apelacyjny zaznaczył, że zapisanie w umowie sformułowania o "polubownym rozwiązaniu sporu" należy rozumieć jako wezwanie do przedsądowej mediacji na wypadek powstania sytuacji konfliktowej. Sąd odwoławczy przypomniał, że słowo "polubowny" to synonim takich słów jak "rozjemczy", "kompromisowy", "łagodzący sprzeczności".

Nie było zapisu na sąd polubowny

Sąd drugiej instancji zaznaczył, że w umowie stron nie pojawia się określenie "sąd polubowny", a zatem brak byłoby podstaw do przyjęcia, że taki sąd (a nie sąd powszechny) powinien rozpoznawać spory między kontrahentami. Sąd odwoławczy wskazał, iż podziela on pogląd prawny, zgodnie z którym istotą instytucji zapisu na sąd polubowny jest stanowcze poddanie sporu pod rozstrzygniecie sądu polubownego. Jeżeli zaś umowa nie przewiduje dla sądu polubownego funkcji rozstrzygania sporu, to nie dochodzi do skutecznego zapisu na sąd polubowny. Takie stanowisko przedstawił Sąd Najwyższy w wyroku z 11.07.2001 r. w sprawie V CKN 379/00 (LEX nr 48071). Sąd odwoławczy uznał także za trafny pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 11.10.2001 r. w sprawie IV CKN 139/01 (LEX nr 53085), zgodnie z którym, jeżeli umowa nie przewiduje dla sądu polubownego funkcji rozstrzygania sporu, to tego rodzaju postanowienie w rzeczywistości nie stanowi zapisu na sąd polubowny.

Podsumowanie

Sąd odwoławczy przyjął więc, że w okolicznościach sprawy spór mógł rozpoznawać sąd powszechny, a zatem nie było podstaw do postulowanego przez pozwaną odrzucenia pozwu.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 28.06.2017 r., I ACa 79/17, LEX nr 2323920.

 

Zobacz wszystkie materiały pochodzące z: Redakcja Publikacji Elektronicznych WK
Skomentowano 0 razy
Średnia ocena artykułu (oddanych głosów: 0)

 
ZOBACZ TAKŻE

Zapisz się na newsletter
Polecamy w oficjalnej księgarni
Wolters Kluwer Profinfo.pl

zaastepstwo.pl
NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE