Strona główna » Wiadomości » Omówienia orzeczeń » SA: zwrot interwencji ubocznej jest niezaskarżalny

SA: zwrot interwencji ubocznej jest niezaskarżalny

11.09.17

Jeśli zostanie wydane zarządzenie o zwrocie pisma, w którym zgłoszono interwencję uboczną, to nie sporządza się jego uzasadnienia, gdyż nie można go zaskarżyć – wskazał Sąd Apelacyjny w Krakowie.

articleImage: SA: zwrot interwencji ubocznej jest niezaskarżalny fot. Thinkstock

W toku sprawy prowadzonej przed sądem okręgowym wydano zarządzenie o zwrocie interwencji ubocznej. W myśl art. 76 k.p.c. ten, kto ma interes prawny w tym, aby sprawa została rozstrzygnięta na korzyść jednej ze stron, może w każdym stanie sprawy aż do zamknięcia rozprawy w drugiej instancji przystąpić do tej strony (interwencja uboczna).

Do SO wpłynęły dwa wnioski o sporządzenie uzasadnienia zarządzenia o zwrocie pisma zawierającego zgłoszenie interwencji ubocznej.

Oddalone żądanie

SO oddalił oba wnioski. Na ich uzasadnienie SO wskazał, że zarządzenie o zwrocie pisma zawierającego interwencję uboczną nie jest rozstrzygnięciem kończącym postępowanie w sprawie. Jednocześnie zarządzenie w tym przedmiocie nie zostało wymienione w art. 394 k.p.c., który to przepis zawiera katalog orzeczeń, które mogą zostać zaskarżone zażaleniem (mimo iż nie kończą one postępowania w sprawie). SO przypomniał, że na podstawie art. 357 § 2 k.p.c. postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym, sąd doręcza z urzędu obu stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Doręczając postanowienie, należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Z tego względu, brak było podstaw do sporządzenia uzasadnienia zarządzenia o zwrocie pisma dotyczącego interwencji ubocznej.

Dwa zażalenia

Z wydanymi orzeczeniami SO nie zgodziły się dwie strony, które wniosły zażalenia. Skarżące domagały się uchylenia zaskarżonych postanowień. Ich zdaniem, brak motywów zarządzenia o zwrocie pisma skutkuje tym, iż naruszone zostaje gwarantowane konstytucyjnie prawo obywatela do sądu.

Rozstrzygnięcie SA

SA uznał, że zaskarżone orzeczenia były trafne i oddalił wniesione zażalenia. SA przypomniał, że w oparciu o przywołany wyżej przepis art. 357 § 2 k.p.c. i art. 362 k.p.c. przyjąć należy, że zarządzenia ogłoszone na posiedzeniu niejawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu. Tym samym, uzasadniać należy tylko takie zarządzenia przewodniczącego, które podlegają kontroli instancyjnej (po wniesieniu zażalenia). SA zgodził się więc ze stanowiskiem SO, że na zarządzenie o zwrocie pisma zawierającego interwencję uboczną nie służy zażalenie. Tego rodzaju zarządzenie nie jest zaskarżalne, co wynika jednoznacznie z redakcji przepisu art. 394 § 1 k.p.c. Regulacja tego artykułu pozwala na uznanie, że zażalenie na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu ma charakter wyjątkowy, a więc tylko zwrócenie pozwu jest zaskarżalne (w odróżnieniu do innych pism procesowych). SA przypomniał również, że braki formalne pewnych rodzajów pism procesowych (np. apelacji) nie skutkują ich zwrotem (ale odrzuceniem) i tego rodzaju orzeczenia również mogą zostać zaskarżone zażaleniem. SA wskazał także, że w przepisach proceduralnych brak jest szczególnej regulacji, zgodnie z którą zwrot wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta ubocznego może być zaskarżony. Zatem nie było podstaw do uzasadnienia wydanego przez przewodniczącego zarządzenia w tym przedmiocie.

Prawo nie zostało naruszone

Zdaniem SA, wydane zarządzenia przewodniczącego w SO nie naruszały w żaden sposób prawa stron do sądu. Zapisana w Konstytucji zasada ma zapewnić każdemu człowiekowi prawo do przedstawienia swojej sprawy przed sąd. Tymczasem celem interwencji ubocznej jest ochrona interesów osoby zgłaszającej interwencję przed wadliwym prowadzeniem procesu przez stronę, do której zamierza przystąpić. Powyższe wynika z art. 82 k.p.c. Interwencja uboczna dotyczy relacji między osobą ją zgłaszającą a stroną postępowania, więc nie ma ona związku z prawem do sądu.

Postanowienie SA w Krakowie z 23.03.2017 r., I ACz 334/17, LEX nr 2344226

 

Skomentowano 0 razy
Średnia ocena artykułu (oddanych głosów: 0)

 
ZOBACZ TAKŻE

Zapisz się na newsletter
zaastepstwo.pl
NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE