Strona główna » Wiadomości » Omówienia orzeczeń » SN: gdy prokurator uzgodni z oskarżonym karę „w zawiasach”, to sąd nie może o tym zapomnieć

SN: gdy prokurator uzgodni z oskarżonym karę „w zawiasach”, to sąd nie może o tym zapomnieć

28.11.17
Jeśli prokurator uzgodni z oskarżonym karę, która ma być wymierzona w postępowaniu bez przeprowadzenia rozprawy, to sąd nie może skazać oskarżonego na inną karę, o ile wcześniej wniosek nie zostanie odpowiednio zmodyfikowany przez strony – wskazał Sąd Najwyższy.
articleImage: SN: gdy prokurator uzgodni z oskarżonym karę „w zawiasach”, to sąd nie może o tym zapomnieć fot. Thinkstock

Prokurator zwrócił się do sądu rejonowego z wnioskiem o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionej z oskarżoną kary. Prokurator uzgodnił z oskarżoną wymierzenie jej kary łącznej: 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz kary grzywny w wysokości 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł. Podstawą wniosku prokuratora był przepis art. 335 § 1 k.p.k., który dotyczy tzw. skazania bez rozprawy.

Wyrok sądu

Sąd rejonowy na posiedzeniu uwzględnił wniosek i wydał wyrok skazujący. Sąd pierwszej instancji wymierzył oskarżonej karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę po 10 złotych.

Sprostowanie kary

Kilka miesięcy później sąd rejonowy wydał postanowienie, którym sprostował wydany wyrok w ten sposób, że uzupełnił rozstrzygnięcie o orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności na 2-letni okres próby. Uzasadniając to orzeczenie sąd wskazał, iż co prawda dotyczy ono kwestii merytorycznej, ale oczywistym jest, że sąd miał wymierzyć karę „w zawieszeniu”, skoro takiej treści był wniosek prokuratora, na podstawie art. 335 § 1 k.p.k.

Z orzeczeniem tym nie zgodził się prokurator.

Uchylone sprostowanie

Sąd okręgowy, na skutek złożonego zażalenia, uchylił zaskarżone orzeczenie. Sąd odwoławczy zwrócił uwagę, że nie można było modyfikować orzeczonej kary poprzez instytucję sprostowania.

Prawomocne skazanie

Sąd rejonowy stwierdził prawomocność wyroku i wydano zarządzenie o jego wykonaniu.

Kasacja na korzyść skazanej

Na korzyść skazanej kasację wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, który domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania. Autor kasacji wskazał, że oczywiste naruszenie przez sąd rejonowy warunków ugody zawartej pomiędzy stronami stanowiło rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów.

Rozstrzygnięcie SN

Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonej przekazał sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Wadliwy wyrok

Sąd Najwyższy przypomniał, że możliwość skazania oskarżonego bez prowadzenia rozprawy, o jakiej mowa w art. 335 k.p.k., to jedna z form konsensualnego (tj. opartego na uzgodnieniu między stronami) zakończenia procesu karnego.

Postawa oskarżonej

Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że w toku postępowania karnego oskarżona dobrowolnie poddała się karze. Prokurator uzgodnił z nią warunki zakończenia procesu bez prowadzenia rozprawy. Jednym z uzgodnień było to, że zostanie jej wymierzona kara 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata. Sąd rejonowy wydał jednak wyrok, w którym pominął uzgodnione przez strony rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej 8 miesięcy pozbawienia wolności na okres 2 lat próby.

Poważny błąd sądu

Sąd Najwyższy zaznaczył, że takie działanie sądu rejonowego było niedopuszczalne. Sąd ten wykroczył bowiem poza zakres zawartych uzgodnień pomiędzy stronami, co doprowadziło do wymierzenia oskarżonej kary, na którą strony nie wyraziły zgody.

Możliwa zmiana wniosku

Sąd Najwyższy wskazał, że wprowadzenie zmian w zakresie uzgodnień prokuratora i oskarżonego (czy to na jego korzyść, czy niekorzyść) jest uzależnione od dokonania modyfikacji wniosku przez strony. Ewentualnie sąd może podjąć decyzję o nieuwzględnieniu wniosku i skierowaniu sprawy na rozprawę celem rozpoznania jej na zasadach ogólnych. Jeśli jednak sąd chce uwzględnić wniosek z art. 335 § 1 k.p.k., to jest nim związany.

Wyrok SN z 7.09.2017 r., IV KK 271/17, LEX nr 2390755

Skomentowano 0 razy
Średnia ocena artykułu (oddanych głosów: 0)

 
ZOBACZ TAKŻE

Zapisz się na newsletter
Polecamy w oficjalnej księgarni
Wolters Kluwer Profinfo.pl

zaastepstwo.pl
NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE