Decyzja ta dotyczy sprawy, w której treść obrad prowadzonych przez skład orzekający w sprawie karnej o spowodowanie śmierci została ujawniona przez skarżącego - jednego z członków ławy przysięgłych w Wielskiej Brytanii - w wywiadzie prasowym. Sąd krajowy uznał takie naruszenie poufności obrad ławy za obrazę sądu i ukarał skarżącego grzywną. Trybunał uznał, iż prawo do wolności wypowiedzi gwarantowane prasie nie znajduje tutaj zastosowania, a zatem art. 10 Konwencji o prawach człowieka nie stosuje się i skarga podlega odrzuceniu.
Decyzja ta wpisuje się w spójną linię orzeczniczą Trybunału, na podstawie której prawo do swobody wypowiedzi przysługujące prasie na podstawie art. 10 Konwencji - mimo iż wolność prasy to jeden z fundamentów demokratycznego społeczeństwa - nie ma charakteru bezwzględnego, lecz może podlegać uzasadnionym prawnie, proporcjonalnym i rozsądnym ograniczeniom. Regulacje dotyczące tajemnicy obrad sądowych odgrywają ogromną rolę w zapewnieniu autorytetu, niezawisłości oraz bezstronności organów sądowych, co ze swej strony ma wielkie znaczenie dla zapewnienia gwarancji rzetelnego procesu oraz utrzymania zaufania społeczeństwa dla wymiaru sprawiedliwości. Członkowie składu orzekającego muszą także mieć zapewnione takie warunki obradowania, aby mogli wypowiadać się swobodnie, bez obawy przed naciskami ze strony prasy czy określonych grup społecznych.
Omawiana decyzja wydaje się bardzo aktualna w świecie coraz większego zainteresowania procesami sądowymi ze strony mediów i całego społeczeństwa. Rosnące zainteresowanie budzi także sama praca sędziów, która doczekała się nawet własnego serialu dokumentalno-fabularnego ("Sędzia Anna Maria Wesołowska"). Mimo iż trend ten jest ze wszech miar pozytywny i podnosi kulturę prawną w społeczeństwie, to trzeba pamiętać, iż pewne granice - takie jak tajemnica zawodowa sędziów i prokuratorów, tajemnica obradowania składu orzekającego - są nieprzekraczalne. Prasa nie może nadmiernie ingerować w przebieg postępowania sądowego, a w przypadku naruszenia tej zasady nie może bronić się prawem do swobody wypowiedzi gwarantowanym przez art. 10 Konwencji o prawach człowieka.
Tak wynika z decyzji ETPC z dnia 7 lutego 2012 r. w połączonych sprawach nr 32844/10 i 33510/10, Seckerson i The Times Newspapers Limited przeciwko Wielkiej Brytanii.
Katarzyna Warecka
